هنگام صحبت با دیگران دستهایتان را در چه حالتی باید قرار دهید؟
یزدفردا"بسیاری از ما در حین صحبت کردن از دست های خود به صورت ناخودآگاه برای رساندن منظور استفاده میکنیم ،بعضی دیگر نیز به تکنیکهای زبان بدن آشنا هستند و در حین گفتگو از دست های خود برای تفهیم بیشتر کلام استفاده میکنند.
بسیاری از ما در حین صحبت کردن از دست های خود به صورت ناخودآگاه برای رساندن منظور استفاده میکنیم ،بعضی دیگر نیز به تکنیکهای زبان بدن آشنا هستند و در حین گفتگو از دست های خود برای تفهیم بیشتر کلام استفاده میکنند.
امروز قصد داریم به حالتهای قرارگیری دست بپردازیم که به جای اینکه در گفتگو تاثیر مثبت دارند ممکن است بر طرف مقابل حتی تاثیر منفی نیز بگذارند.
لازم به ذکر است که این نکات بسته به تاثیر منفی که دارند از یک تا دَه امتیاز بندی شدهاند تا در به کاربردن این حرکات منفی در حین گفتگو دقت لازم را داشته باشید.
۱. به هیچ وجه از انگشت وسط استفاده نکنید.
به هیچ وجه در حین اشاره به تصاویر و اسلایدها در حین ارائه بر روی پرده نمایش از انگشت وسط استفاده نکنید. انجام این کار حتی اگر شما منظوری نداشته باشید ممکن است در نظر فرد یا افراد کنار شما توهین تلقی شود.
توصیه میکنیم حتی برای نشان دادن و جلب توجه به یک موضوع از انگشت اشاره خود استفاده نکنید و در عوض با دست باز مطلب را نشان دهید. به این عملکرد از لحاظ تاثیر منفی بر طرف مقابل امتیاز ۹ دادهایم بنابراین حتماً از این کار پرهیز کنید.
۲. دستهای خود را در پشت بدن قلاب نکنید.
صحبت کردن در این حالت باعث میشود شنونده فکر کند شما آمادگی لازم را برای مطالبی که قصد دارید بیان کنید ندارید. همانگونه که ذکر شد بیشتر ما عادت داریم در حین صحبت کردن از دستهای خود برای تفهیم بیشتر موضوع کمک بگیریم.
به این ترتیب اگر دستها در پشت بدن قلاب شده باشد باعث میشود به نوعی در حین صحبت کردن امکان استفاده از حرکات دست ممکن نباشد.
جالب است بدانید پروفسور ویلیام مکنیل در آزمایشی دستهای چند نفر را از پشت بست و از آنها خواست تا صحبت کنند.
در کمال تعجب این افراد که سخنوران قابلی بودند با دستهای بسته در پشت، حین صحبت دچار مشکل میشدند و رشته کلام از دستشان در میرفت، از طرف دیگر شنوندگان نیز به راحتی قادر به درک مطالب گفته شده نبودند. میزان آسیب قلاب کردن دستها در حین گفتگو ۴ امتیاز منفی است.
۳. دستها را در زمان صحبت کردن دائم در جلوی بدن نگه ندارید.
نگه داشتن دستها در جلو بدن زمانی که صحبت میکنیم باعث میشود تا شنونده احساس عدم اطمینان نسبت به صحبتهای شما داشته باشد.
از طرف دیگر اگر حین صحبت کردن عادت دارید برای زمان طولانی دستها را در جلوی بدن نگه دارید این حرکت باعث میشود اینگونه جلوه کند که شما نگران چیزی هستید و قصد دارید با این حرکت از خود دفاع کنید یا اینکه قصد دارید ادای بچه مثبتها را درآورید.
دکتر دیوید دِستینو در آزمایشی نشان داد که نگهداشتن دستها در جلو بدن باعث میشود این حس در مخاطب تداعی شود که نمیشود به فردی که در حال صحبت است اطمینان کرد. به میزان تاثیر منفی و آسیب این حرکت ۷ امتیاز دادهایم
۴. در حین صحبت، صورت، موها و بینی خود را با دست لمس نکنید.
اگر عادت دارید در حین گفتگو دائم با دستها صورت خود را لمس کنید یا موهای خود را مرتب نمایید توصیه میکنیم از این کار دست بکشید، لمس صورت و بازی کردن با موها در حین گفتگو باعث میشود حواس شنونده از مطلب مورد گفتگو پرت شود.
برای اثبات این ادعا کافی است به حرکات دست سخنوران معروف در حین صحبت کردن توجه کنید، به شما قول میدهیم فردی را نخواهید یافت که با وجود تسلط به نکات زبان بدن در حین گفتگو با موهای خود بازی کند یا با دست صورت خود را لمس کند.
جلب توجه فرد شنونده در حین گفتگو بسیار سخت است و به همین منظور باید حرکات دست شما با صحبتهایی که گفته میشود سازگار باشد. حتی اگر در حین صحبت کردن احساس کردید قسمتی از صورت شما به خارش افتاده است تا جایی که ممکن است از دست برای برطرف نمودن خارش جلوگیری کنید.
لمس نقاط مختلف صورت و درست کردن مو در حین صحبت کردن از لحاظ امتیاز بندی در رتبه سوم تاثیر منفی بر گفتگو قرار دارد.
۵. در حین صحبت دست های خود را از مچ در قسمت جلو بدن آویزان نکنید.
اگر به حرکات سنجابها دقت کنید خواهید دید که این موجودات دوستداشتنی گاهی اوقات روی دوپا میایستند و دست های خود را از مچ در قسمت جلو بدن آویزان میکنند، جالب اینجاست که بعضی افراد نیز عادت دارند در حین صحبت همین حرکت را انجام دهند.
آویزان بودن دستها در قسمت جلو بدن اصلا صورت خوشی ندارد و شنونده احساس میکند فرد سخنران خسته است یا اینکه با بیحوصلگی حرف میزند.
بنابر این سعی کنید در حین صحبت کردن به جای آویزان و راکد نگهداشتن دستها، به آنها انرژی بخشید و با انجام حرکات گرم و پرانرژی به گفتگوی خود حلاوت بخشیده و نظر مخاطبان را به خود جلب کنید. به آویزان نگهداشتن دستها در قسمت جلو بدن از لحاظ القا حس منفی به مخاطب امتیاز پنج میدهیم.
امروز قصد داریم به حالتهای قرارگیری دست بپردازیم که به جای اینکه در گفتگو تاثیر مثبت دارند ممکن است بر طرف مقابل حتی تاثیر منفی نیز بگذارند.
لازم به ذکر است که این نکات بسته به تاثیر منفی که دارند از یک تا دَه امتیاز بندی شدهاند تا در به کاربردن این حرکات منفی در حین گفتگو دقت لازم را داشته باشید.
۱. به هیچ وجه از انگشت وسط استفاده نکنید.
به هیچ وجه در حین اشاره به تصاویر و اسلایدها در حین ارائه بر روی پرده نمایش از انگشت وسط استفاده نکنید. انجام این کار حتی اگر شما منظوری نداشته باشید ممکن است در نظر فرد یا افراد کنار شما توهین تلقی شود.
توصیه میکنیم حتی برای نشان دادن و جلب توجه به یک موضوع از انگشت اشاره خود استفاده نکنید و در عوض با دست باز مطلب را نشان دهید. به این عملکرد از لحاظ تاثیر منفی بر طرف مقابل امتیاز ۹ دادهایم بنابراین حتماً از این کار پرهیز کنید.
۲. دستهای خود را در پشت بدن قلاب نکنید.
صحبت کردن در این حالت باعث میشود شنونده فکر کند شما آمادگی لازم را برای مطالبی که قصد دارید بیان کنید ندارید. همانگونه که ذکر شد بیشتر ما عادت داریم در حین صحبت کردن از دستهای خود برای تفهیم بیشتر موضوع کمک بگیریم.
به این ترتیب اگر دستها در پشت بدن قلاب شده باشد باعث میشود به نوعی در حین صحبت کردن امکان استفاده از حرکات دست ممکن نباشد.
جالب است بدانید پروفسور ویلیام مکنیل در آزمایشی دستهای چند نفر را از پشت بست و از آنها خواست تا صحبت کنند.
در کمال تعجب این افراد که سخنوران قابلی بودند با دستهای بسته در پشت، حین صحبت دچار مشکل میشدند و رشته کلام از دستشان در میرفت، از طرف دیگر شنوندگان نیز به راحتی قادر به درک مطالب گفته شده نبودند. میزان آسیب قلاب کردن دستها در حین گفتگو ۴ امتیاز منفی است.
۳. دستها را در زمان صحبت کردن دائم در جلوی بدن نگه ندارید.
نگه داشتن دستها در جلو بدن زمانی که صحبت میکنیم باعث میشود تا شنونده احساس عدم اطمینان نسبت به صحبتهای شما داشته باشد.
از طرف دیگر اگر حین صحبت کردن عادت دارید برای زمان طولانی دستها را در جلوی بدن نگه دارید این حرکت باعث میشود اینگونه جلوه کند که شما نگران چیزی هستید و قصد دارید با این حرکت از خود دفاع کنید یا اینکه قصد دارید ادای بچه مثبتها را درآورید.
دکتر دیوید دِستینو در آزمایشی نشان داد که نگهداشتن دستها در جلو بدن باعث میشود این حس در مخاطب تداعی شود که نمیشود به فردی که در حال صحبت است اطمینان کرد. به میزان تاثیر منفی و آسیب این حرکت ۷ امتیاز دادهایم
۴. در حین صحبت، صورت، موها و بینی خود را با دست لمس نکنید.
اگر عادت دارید در حین گفتگو دائم با دستها صورت خود را لمس کنید یا موهای خود را مرتب نمایید توصیه میکنیم از این کار دست بکشید، لمس صورت و بازی کردن با موها در حین گفتگو باعث میشود حواس شنونده از مطلب مورد گفتگو پرت شود.
برای اثبات این ادعا کافی است به حرکات دست سخنوران معروف در حین صحبت کردن توجه کنید، به شما قول میدهیم فردی را نخواهید یافت که با وجود تسلط به نکات زبان بدن در حین گفتگو با موهای خود بازی کند یا با دست صورت خود را لمس کند.
جلب توجه فرد شنونده در حین گفتگو بسیار سخت است و به همین منظور باید حرکات دست شما با صحبتهایی که گفته میشود سازگار باشد. حتی اگر در حین صحبت کردن احساس کردید قسمتی از صورت شما به خارش افتاده است تا جایی که ممکن است از دست برای برطرف نمودن خارش جلوگیری کنید.
لمس نقاط مختلف صورت و درست کردن مو در حین صحبت کردن از لحاظ امتیاز بندی در رتبه سوم تاثیر منفی بر گفتگو قرار دارد.
۵. در حین صحبت دست های خود را از مچ در قسمت جلو بدن آویزان نکنید.
اگر به حرکات سنجابها دقت کنید خواهید دید که این موجودات دوستداشتنی گاهی اوقات روی دوپا میایستند و دست های خود را از مچ در قسمت جلو بدن آویزان میکنند، جالب اینجاست که بعضی افراد نیز عادت دارند در حین صحبت همین حرکت را انجام دهند.
آویزان بودن دستها در قسمت جلو بدن اصلا صورت خوشی ندارد و شنونده احساس میکند فرد سخنران خسته است یا اینکه با بیحوصلگی حرف میزند.
بنابر این سعی کنید در حین صحبت کردن به جای آویزان و راکد نگهداشتن دستها، به آنها انرژی بخشید و با انجام حرکات گرم و پرانرژی به گفتگوی خود حلاوت بخشیده و نظر مخاطبان را به خود جلب کنید. به آویزان نگهداشتن دستها در قسمت جلو بدن از لحاظ القا حس منفی به مخاطب امتیاز پنج میدهیم.
10 راز شاد زیستن
افراد شاد، دیگران را سرزنش نمیکنند
سرزنش کردن با شاد بودن در تضاد است. نمیتوانید دائما دیگران را سرزنش کنید و توقع داشته باشید که شاداب بمانید. سرزنش کردن در حقیقت، از تمایل به کنترل افراد و موقعیتها ریشه میگیرد. اگر میخواهید شاد بمانید دیگران را رها کنید و اجازه دهید آنطور که دوست دارند زندگی کنند. افراد شاد انرژی و طراوت خود را با سرزنش دیگران تلف نمیکنند.
افراد شاد دیگران را کنترل نمیکنند
حقیقت این است که اموری وجود دارند که تحت کنترل ما نیستند، همچنین ما قادر به کنترل انسانهای دیگر نیستیم. کنترل دیگران باعث تحلیل رفتن انرژی میشود زیرا زمانی که سعی به کنترل چیزی داریم در حقیقت خود ما تحت کنترل در میآییم و حال ما با هر تغییر حالتی نوسان پیدا میکند. یکی از رازهای شاد ماندن این است که دیگران را کنترل نکنیم و بدانیم که بسیاری از امور خارج از کنترل ما هستند، به اختیار و آزادی دیگران احترام بگذاریم و دست از خدایی کردن بر دیگران برداریم.
افراد شاد پشت سر دیگران غیبت نمیکنند
غیبت و بدگویی موجب تحلیل رفتن انرژی در بدن میشود و عدم غیبت پشت سر دیگران انرژی فرد را افزایش میدهد. انسانهای شاد وقت و انرژی خود را بابت بدگویی، عیب جویی و صحبت کردن پشت سر دیگران تلف نمیکنند و این انرژی را صرف کارهای مفیدتری میکنند.
افراد شاد خود را درگیر انتقاد از دیگران نمیکنند
شاید انتقاد از دیگران در همان لحظه احساس خوبی به ما بدهد اما در اکثر موارد دیده شده که تنش و احساسی منفی پس از آن در فرد رسوخ میکند. همچنین، خیلی از افراد زمانی انتقاد میکنند که میخواهند نسبت به دیگری برتری داشته باشند و این نمیتواند شادابی را برای فرد به ارمغان آورد. بنابراین، اصولا انتقاد از دیگران مثبت نیست و مانع شادی افراد میشود، این در حالی است که «نقد» وقایع میتواند به سازندگی کمک کند.
افراد شاد زندگی خود را با زندگی دیگران مقایسه نمیکنند
یکی از بزرگترین اشتباهات برخی از افراد این است که دائما خود و زندگیشان را با دیگران مقایسه میکنند. مقایسه کردن عامل دیگری است برای حسرت و غم خوردن. زندگی افراد با یکدیگر قابل مقایسه نیست، زیرا توانایی ها، شرایط و باورهای افراد نیز با یکدیگر قابل مقایسه نیست. چطور میتوان از یک خزنده توقع پریدن داشت؟ بسیاری از مقایسههای افراد نیز همین حکم را دارد! افرادی که خود را با دیگران مقایسه میکنند، در واقع، ظاهری که از دیگران میبینند را با درون خود مقایسه کرده، نتیجه میگیرند و سعی میکنند بر مبنای آن عمل کنند. اما ما به شما میگوییم که « هرگز ظاهر دیگران را با درون خود مقایسه نکنید».
افراد شاد برای خود اهدافی دارند
هدفمندی به شما امید، انگیزه و پویایی میبخشد و حرکت به سمت اهداف باعث میشود که احساس خوبی نسبت به خود پیدا کنید. افراد شاداب برای زندگی خود اهدافی بر اساس ارزشها و توان خود تعیین کرده و متعهدانه به سوی آن اهداف گام برمیدارند. هدفهای خود را خیلی دور از دسترس نبینید، سفر هزار فرسنگی از قدم اول شروع میشود.
افراد شاد ورزش میکنند
هر نوع ورزشی حتی پیاده روی روزانه به شادابی و بالارفتن سطح انرژی شما کمک میکند. اگر میخواهید فرد شادابی باشید ورزش را از برنامه روزانه خود هرگز حذف نکنید. به عنوان مثال، پیاده روی موجب دفع سموم بدن، خشم و غم میشود. اگر خشمگین هستید، از همین امروز پیاده روی را آغاز کنید.
افراد شاداب ارتباط خوبی با طبیعت دارند
اگر میخواهید فرد شادابی باشید روزانه، هر چند کوتاهمدت و کم، با طبیعت ارتباط برقرار کنید، گلی را نوازش کنید، خاک را لمس کنید، با یک حیوان صحبت کنید، درخت را لمس کنید، با تمرکز آب خنک به دست و صورت خود بزنید، به پارک بروید و... این کار سطح انرژی و شادابی شما را افزایش میدهد و علاوهبر این باعث سبکتر شدن ذهن شما از مشغلههای فکری میشود.
افراد شاداب هر روز یک مطلب جدید میآموزند
مطالعه هدفمند یکی دیگر از راههای افزایش انرژی است. مهم نیست که در روز چند صفحه کتاب میخوانید. روزانه فقط یک صفحه مطالعه مفید و هدفمند بر بالا رفتن سطح انرژی، پویایی و شادابی شما موثر است. هر روز بخوانید، برای اینکه هر روز یک مطلب جدید بیاموزید.
افراد شاد هر کاری را به اندازه کافی انجام میدهند!
افراد شاد به اندازه کافی میخوابند، به اندازه کافی غذا میخورند، به اندازه کافی کار میکنند و به اندازه کافی نیز تفریح میکنند. در تعادل نگه داشتن امور یکی از دلایل شادی است و زمانی که یکی از امورات زندگی از حالت تعادل خود خارج شود موجب ناموزونی درون میشود.
منبع: فارنت
ترجمه: سایت بازده
- نویسنده : یزد فردا
- منبع خبر : خبرگزاری فردا
http://www.yazdfarda.com/rodaros/rd/123639/
شنبه 13,ژوئن,2026